روزنامه لوموند کشور فرانسه در گزارشی از غارت ساحه باستانی دلبرجین در شمال افغانستان خبر داده می‌گوید: از روش کار غارت‌گران پیداست که مردم محلی نبوده و با کمک متخصصان حرفه‌ی توانسته اند دست به این تخریب بزنند.

این روزنامه ادعا کرده است که داعش در بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ به صورت وسیع این ساحه باستانی را تخریب و غارت کرده است.

بر اساس اطلاعات این روزنامه نحوه تخریب و کار که در این ساحه انجام شده است به تخریبات قبلی گروه داعش در سوریه و عراق شباهت دارد.

به گفته باستان‌شناسان دلبرجان یک شهر تاریخی در ۴۰ کیلومتری شمال غربی شهر بلخ واقع شده و احتمالا در دوران هخامنشی در سده پنجم قبل از میلاد بنا شده است.

تحقیقات مرکز باستان شناسی فرانسه برای افغانستان (دافا) و مؤسسه دیجیتال سازی میراث‌های تاریخی (اکونم) نوشته اند: «هزاران متر مکعب با استفاده از بیل مکانیکی در این منطقه حفاری شده است.»

مرکز باستان‌شناسی فرانسه گفته است دو فرض برای قاچاق این آثار باستانی وجود دارند: اول اینکه داعش به تنهایی از طریق مرز ترکمنستان با عبور از صحرایی ۶۰ کیلومتری و به دشواری قاچاق کرده است.

فرضیه دوم هم این است که گروه داعش با استفاده از فساد در دولت پیشین افغانستان و یا هم طالبان به این ساحات دسترسی پیدا کرده است.

یافته‌های دافا و اکونم نشان می‌دهند که اولین بلدوزر توسط غارت‌گران در آپریل ۲۰۱۹ وارد ساحه شده و در اکتبر ۲۰۱۹ راهی به شمال سایت باز کرده اند.

همچنین غارت‌گران با استفاده از بلدوزر در نوامبر ۲۰۲۰ راه‌های نفوذ دیگری به سمت غرب و جنوب سایت باز کرده و از این طریق اجسام بدست آمده را بیرون کشیده اند.

به باور باستان‌شناسان، غارت‌گران امیدوار بودند که از زیر ساحات تخریب شده گنجینه‌های از کتیبه، دست نوشته، جواهرات طلا و یا سایر آثار باستانی مربوط قرن سوم و چهارم قبل از میلاد را بدست آورند.

مرکز باستان شناسی فرانسه می‌گوید غارت‌گران ممکن برخی مجسمه پیدا کرده باشند و همچنین گفته است در نتیجه حفاری با ماشین‌آلات سنگین احتمال آسیب رسیدن به این آثار نیز وجود دارد.

از اثر ماموریت مشترک باستان‌شناسان افغانستان و شوروی در دهه ۱۹۷۰ در این ساحه حفاری‌های جزئی انجام شده بود که در نتیجه آن برخی از نقاشی‌های دیواری از این ساحه پیدا شده بود.

به گفته باستان‌شناسان، حفاری‌های غیر قانونی سه ساله، ساحه باستانی‌ای را آسیب زده است این ساحه باستانی می‌توانست برای درک گسترش بودیسم در آسیای مرکزی و چین کمک نماید.